Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘γράμμα στον Άγιο Βασίλη’

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Καταρχάς να σε διαβεβαιώσω ότι καταδικάζω με (παγωμένα) χέρια και πόδια το γεγονός ότι το μόνο χριστουγεννιάτικο τραγούδι που έχει γραφτεί για σένα είναι τα κάλαντα της πρωτοχρονιάς –κι ακόμα κι εκεί αναφέρεσαι μόνο μία (1) φορά, μετά ακόμα κι από το Χριστούλη –που στο κάτω κάτω έχουν περάσει τα γενέθλιά του.

Κατά δεύτερον, θα ήθελα να σου πω ότι δεν είχα πρόθεση να σου ζητήσω κάτι φέτος, αλλά διαπίστωσα ότι τα δώρα που μου φέρνουν οι υπόλοιποι είναι στην πραγματικότητα δώρα για σένα (ένα βιβλίο με φωτογραφίες σου τα ξαδέρφια μου και ένα πορτρέτο σου για τον τοίχο η θεία Σίσσυ). Οπότε θα ήθελα να σου ζητήσω μία πεταλούδα και μία γατούλα –τις ζήτησα και από τη μαμά, αλλά υποψιάζομαι ότι θα μου τις φέρει ως σχέδια σε σεντόνι. Επίσης, θα ήθελα ένα ιδιαίτερο μάθημα με την Ντόρα –Ξερόλα- την Εξερευνήτρια για να μου εξηγήσει για ποιο λόγο η μαμά με στραβοκοιτάζει όταν λέω τα σιντιά «σιντιά» και τις χελόου κίτες, «χελόου κίτες». Στην αρχή είχε χαρεί πολύ που κατάλαβα πώς γίνεται ο πληθυντικός.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Από το αγιοβασιλιάτικο γράμμα της φασολιάς:

 

Αγαπητέ Άγιε (ή Άη) Βασίλη,

Σου γράφω κάπως στο βρόντο, γιατί δεν έχω καταλήξει αν πράγματι υπάρχεις. Η μαμά μου λέει ότι δεν υπάρχεις, ότι αμάν πια με τις συμβουλές για το πότε πρέπει οι γονείς να πουν στα παιδιά τους την αλήθεια για σένα, και ότι μέσα σε τέτοια σκατοκρίση (μην πεις ότι το έγραψα) δεν είναι σωστό να πιστεύουμε ότι κάποιος μας φέρνει, έτσι μαγικά, ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι. Καλύτερα, λέει, να ξέρουμε ότι οι γονείς φέρνουν στα παιδιά τους ό,τι δώρο μπορούν και ότι υπάρχουν πολλά παιδάκια που οι γονείς τους δεν μπορούν να τους φέρουν τίποτα -αν και δεν κατάλαβα γιατί να μη συμβιβαστούμε και να υπάρχεις μόνο γι’ αυτά τα παιδάκια.

Από την άλλη, όλοι οι άλλοι λένε ότι υπάρχεις, κι αν αυτό ισχύει, καλό θα είναι, να σε προλάβω πριν από την Πρωτοχρονια. Λένε, βέβαια, και ότι θα κατέβεις από το τζάκι, το οποίο στην περίπτωσή μας είναι κάπως προβληματικό, γιατί ο μπαμπάς μου το έχει κλείσει από μπροστά με όλα τα μαξιλάρια του σπιτιού, για να μην πάω λέει και χτυπήσω στην κόχη. Αλλά αυτό είναι δικό σου πρόβλημα, φαντάζομαι θα το έχεις αντιμετωπίσει κι άλλες φορές, δεν μπορεί εγώ να έχω το μόνο υπερπροσταπεφτικό μπαμπά.

Εν πάση περιπτώσει, αν τελικά υπάρχεις, φέρε μου, σε παρακαλώ:

α) Μία μύτη για να αντικαταστήσω αυτή που μου έφαγε ο παππούς μου.

β) Ένα παϊδάκι (όχι παιδάκι, φτάνω εγώ) για να αντικαταστήσω αυτό που μου έφαγε ο μπαμπάς μου.

γ) Ένα χέρι (δεξί) για να αντικαταστήσω αυτό που μου έφαγε η Σκίπερ.

δ) Δύο πατούσια, δεξί κι αριστερό κατά προτίμηση, για να αντικαταστήσω τα δικά μου που τελικά θα μου τα φάει κάποιος. Από προχθές με απειλούν, σε κάθε τραπέζι.

Με εκτίμηση,

 

Στεφανία

 

ΥΓ. Ο μπαμπάς μου ψιθυρίζει να φέρεις και σ’ εκείνον κανέναν κουραμπιέ χωρίς ολόκληρο αμύγδαλο, γιατί η μαμά βαρέθηκε να φτιάξει. Άρα υπάρχεις (;).

Read Full Post »